Superlatieven

Ik heb geen idee hoe ik deze blog invulling kan geven zonder veel tijd kwijt te zijn. Ik kom superlatieven tekort om mijn gemoedstoestand te beschrijven. Zonder hooggespannen verwachtingen een onvoorstelbaar mooie vogeldag gehad. En dat op de eerste lentedag van de vakantie, althans zo voelde het. Volop zon en nauwelijks wind. Heerlijk voor degenen die - op welke wijze dan ook - bij Koningsdag zijn betrokken, evenzo aangenaam voor vakantievierders.

Al vast een tipje van sluier: verschillende eerstelingen, fraaie foto's van zang-, water- en rietvogels en eerder geuite vogelwensen die uitkwamen. 

Vroeg uit de veren. Mariette slaapt uit. Voor het eerst op 'vogeljacht' in het natuurpark. Op weg naar de rietkragen bij het haventje van het park. De plaats waar ik vorig jaar werd verrast door een groep baardmannetjes. Deze keer geen enkele baardman. Wel een kakafonie van zanggeluid in en rond de rietkragen. De eerste liefhebber van fotografie bleek een roodborsttapuit. Het duurde nogal voor hij op de gewenste plek zat t.o.v. het licht. Als tegenprestatie enkele schitterende foto's. Eén neem ik er op:

Afb. 1: Roodborsttapuit

Boerenzwaluwen cirkelden en scheerden over water en land om soms te rusten onder een pier, op enkele palen of op een opgevouwen zeildoek.   

Afb. 2: Boerenzwaluw

Het gezang van rietvogels bleef voortduren, rietgorzen maar vooral rietzangers.  Rietgorzen zijn regelmatig zichtbaar, rietzangers daarentegen blijven vaak onder in het riet rondspoken. Heb de nodige moeite gehad om ze te zien en vast te leggen. Veel heen-en-weer geloop. Het resultaat was er dan ook naar, drie fraaie exemplaren. Een ode middels vijf foto's. 

Afb. 3: Rietzanger I

Afb. 4: Rietzanger II

Afb. 5: Rietzanger III

Afb. 6: Rietzanger IV

Afb. 7: Rietzanger V

Misschien wel de mooiste rietvogel, uitgezonderd de blauwborst.

Voor enkele Dijksterhuisjes klik hier. Voor meer info zie blogs van vorig jaar of klik hier of hier. Voor info over negen soorten soorten rietvogels, klik hier. 

Nog mooier vond ik een onverwachte tapuit die op een zandhoop in omliggende ruigte nederdaalde. Wat een sierlijke vogel! Strakke oogstreep en fraai verenkleed. 

Afb. 8: Tapuit

Voor Dijksterhuisjes, klik hier.

Afb. 9: Broedbiotoop Rietvogels

Een buizerd vloog in sneltreinvaart over de havenkom in het 'Nieuwe Robbengat', 

Een goede keuze geweest om vroeg op pad te gaan. Tijd voor koffie. Het is vijf minuten lopen naar de bungalow.

Het mooie weer 's middags nodigt uit om op pad te gaan. Mariette blijft thuis om 'te zonnen'. Op naar het Moddergat, gelegen aan de zeedijk van de Waddenzee, te hoogte van Anjum. Was vorig jaar een klinkend succes. Mocht het tegenvallen dan toch nog maar even kijken of Ezumakeeg nog wat in petto heeft. Dit ondanks de teleurstelling tot nu toe.

De aanblik van strand en omgeving beloofde niet veel goeds. Terwijl vorig jaar de strandlopers, plevieren en meeuwen over elkaar heen liepen (lichtelijk overdreven), vandaag aanvankelijk totale vogelstilte (afb. 9 en 10). Ook geen velduilen in de ruigte (tip van een wandelaar in Twente). 

Afb. 9: Panorama vanaf de zeedijk

Afb. 10:  Eerste deel wandelpad met links rijsdammen

De heiigheid kon niet de oorzaak zijn. Diverse autochtone wandelaars konden bleven ook een verklaring schuldig. 

Desondanks al vrij snel een verrassing. En groep (ong. 200) rustende rotganzen, nog nooit eerder live gezien. Herkende ze direct aan hun zwarte koppen. 

Afb. 11: Groep Rotganzen

Afb.12: Uitvergroting

Ik moest denken aan een voorval 40 jaar geleden. Tijdens een aardrijkskundeles in 6 VWO vroeg een meisje naar de betekenis van de naam rotganzen. Deze stonden namelijk weergegeven in een afbeelding van een ecosysteem van de Waddenzee. Ik had werkelijk geen idee en dacht me er met een grap van af te kunnen maken. Ik vertelde dat net als bij mensen wel eens onderscheid wordt gemaakt tussen enerzijds empathische en vriendelijke mensen en anderzijds zelfingenomen en onvriendelijk mensen. Ook wel rotmensen genoemd, de laatsten. Hetzelfde onderscheid bij vogels. Als jullie eens zouden weten wat rotganzen zoal uithalen dan snappen jullie de benaming 'rot'. Ik keek met een stalen gezicht de klas in. Ik zag diverse leerlingen met een blik 'is hij nu echt gek aan het worden?'. Het duurde niet lang of ik barstte in lachen uit. Dikke pret daarna. Ik sloot af met de mededeling dat ik het antwoord schuldig moest blijven en zou opzoeken. Van mobieltjes hadden we nog niet gehoord. Het was 1984. 

Op de terugweg bleek de groep overgevlogen naar het water.

Afb. 13: Rotganzen

Voor meer info over rotganzen klik hier of hier.

Verderop foerageerde een grote groep scholeksters (24), op grote afstand. Een kwintet rosse grutto's had zich bij de groep aangesloten (afb. 15). Waarschijnlijk aan het opvetten voor hun reis naar de noordelijke toendra's. Eén keer eerder gezien, vorig jaar in Ezumakeeg. 

Afb. 14: Groep Scholeksters

Afb. 15: Rosse Grutto's

Voor enkele Dijksterhuisjes klik hier. Voor meer info zie blogs september 2022 en hier en hier. 

Ik vervolgde het pad met op enig moment aan beide zijden de Waddenzee. Schiermonnikoog kwam steeds dichterbij. Een stap in het slik had ik beter niet kunnen doen. Een natte en zwarte schoen. 

Afb. 16: Pad richting Schiermonnikoog I

Afb. 17: Pad richting Schiermonnikoog II

Twee geelpootmeeuwen vlogen over. Boven de ruigte lieten zich regelmatig graspiepers en leeuweriken zien. Als ze in de onder water gelopen geulen zouden spieden, zouden ze diverse tureluurs hebben kunnen waarnemen. 

Afb. 18: Graspieper

Afb. 19: Tureluur

Op de terugweg hadden zich intussen 2 kluten bij de groep scholeksters & rosse grutto's aangesloten.

Afb. 20: Twee Kluten erbij

Licht teleurgesteld over het geringe vogelaanbod verliet ik het dorpje waarvan in 1883 tijdens een zware storm 83 bemanningsleden het leven hebben verloren. Middels een monument op het midden van de dijkhelling wordt de ramp levend gehouden. 

Afb 21: Herdenkingsmonument 1883

Het was nog relatief vroeg. Een kort bezoek aan Ezumakeeg kon geen kwaad. Acht minuten rijden. Je weet maar nooit. 

Overal ploegende boeren, dus ook overal meeuwen op akkerland. Op één van de akkers vlak achter Moddergat wisten kleine mantelmeeuwen wel raad met door het ploegen verschenen wormen. 

Afb. 22: Kleine Mantelmeeuw

Op de inmiddels bekende driesprong aan het begin van Ezumakeeg stond een bergeend zijn prachtige zomerkleed te showen. Vier vogelaars trachtten een mooi plaatje te maken. Enkele bosruiters gaven me geen kans ze vast te leggen. 

Afb. 23: Bergeend

Verder nauwelijks vogelleven, alleen op grote afstand. Wat een vogelvariëteit. Bij het uitzichtpunt richting Ezumazijl was de parkeerplaats volledig bezet. Moest m'n auto op enige afstand parkeren. Ik liep naar het uitzichtpunt. In het dichte riet ter linkerzijde overal het geluid van rietvogels, vooral rietgorzen. Ik observeerde enige tijd. Telkens kwam er een gors boven in het riet om weer snel te verdwijnen. Geen enkele keer zaten ze 'vrij' voor een foto. Het beeld dat zich herhaalde is te zien op afb. 24.

Afb. 24: Rietgors in riet

Omhooggeklommen zag ik een verwacht onveranderd beeld.  Een grote watervlakte met op de waterscheiding veel vogelleven, op grote afstand dus. Gelukkig vlogen enkele visdieven, kokmeeuwen en dwergmeeuwen regelmatig voor me langs. Dwergmeeuwen heb ik de afgelopen dagen voor het eerst gezien. Het is een sporadische broedvogel (3 broedparen). Zullen dus op doortrek zijn. Enkele vogelaars vertelden dat ze speciaal voor deze kleine meeuwen kwamen. Het lukte me enkele aardige foto's maken. Een ode aan de meeuw die ook op de Rode Lijst voor broedvogels staat:

Afb. 25: Dwergmeeuw I

Afb. 26: Dwergmeeuw II

Afb. 27: Dwergmeeuw III

Afb. 28: Dwergmeeuw IV

Voor info over de dwergmeeuw klik hier of hier. 

Auto's bleven af en aanrijden. Vlamingen en Duitsers weten zelfs deze unieke plek te vinden. Echter, minder uniek voor vogelfotografen dan ik gehoopt gehad., althans dat dacht ik toen ik wegreed. 

Toen ik de driesprong weer naderde zag ik ver voor me behoorlijk wat auto's staan. Deze kant - richting uitkijktoren - heb ik nog niet eerder bezocht.  Ik besloot te gaan kijken. De beste beslissing van deze week, dat zal blijken. 

Bij de eerste auto's parkeerde in mijn Opel. Overal waar ik keek, ondergelopen grasland (afb. 29).

Afb. 29: Panorama rechterzijde driesprong

Toen ik nog eens goed keek zag ik twee paartjes grondelende watervogels, slobeenden en ...... kluten. Op redelijke afstand en de zon achter. Een siddering ging door me heen. Beide kluten leken te oefenen voor een synchroon zwemmen. Telkens tegelijkertijd met kop en borst onder water om eten te zoeken en tegelijk weer naar boven. Prachtig gezicht. Jammer dat ze heel langzaam van me af zwommen. 

Afb. 30: Kluut

Afb. 32: Paartje Kluten

Afb. 33: Paartje Kluten

Voor info zie eerdere blogs deze week. 

Achter mij hoorde ik rietvogels zingen en zag ik tureluurs naar voedsel zoeken. 

Ik besloot verder te rijden. Stopte, stapte uit en zag vlak voor me bij een klein eilandje een steltloper die ik met mijn blote oog niet direct herkende. Pakte de verrekijker en ..... het zal toch niet waar zijn. Een steltkluut? Keek nog eens, maakte een foto en wist het toen zeker. Een geringde steltkluut. Afgelopen dagen op grote afstand gezien middels een scoop. En nu, vlak voor me. Het moet echt niet mooier worden. Stond ook op mijn verlanglijstje. 

Afb. 34: Steltkluut I

Afb. 35: Steltkluut II

Bedenk eens dat een deel van zijn stelten onder water zit. De stelten maken bijna de helft van zijn totale lengte (37 cm) uit. Wat een gracieuze steltloper. Waarschijnlijk deel uitmakend van een van de 82! Nederlandse broedparen. 

Dat maakt de waarneming van deze eersteling wel heel speciaal. Wat een dag. Stel dat ik de keuze niet had gemaakt om even door te rijden. Niet over nadenken. Zal het nog sterker maken, de middag wordt nog specialer. 

Voor meer info over steltkluten, klik hier en hier. 

Het was tijd om naar huis te gaan. Bij de driesprong stonden meerdere vogelaars. Wist niet wat ik zag toen ik uitstapte. Op de plaats waar ik een uur eerder een bergeend zag (afb. 23) foerageerden nu 10 kemphanen. Zo dichtbij, kon het niet geloven. En dan de mannetjes in een schitterend zomerkleed, zo goed zichtbaar. Heb wel vaker kemphanen gezien, vaak op (redelijke) afstand of als ze dichterbij zaten, niet in zomerkleed. Een Duitse dame die goed Nederlands sprak was al net zo sprakeloos. Er kwamen meer fotografen aanlopen. Heb een serie foto's gemaakt. Dit mag niet mislukken, zal dit namelijk niet zo snel weer meemaken. Voor het eerst een ode aan de hand van tien foto's:

Afb. 36: Kemphaan I

Afb. 37: Kemphaan II 

Afb. 38: Kemphaan III

Afb. 39: Kemphaan IV

Afb. 40: Kemphaan V

Afb. 41: Kemphaan VI

Afb. 42: Kemphaan VII

Afb. 43: Kemphaan VIII

Afb. 44: Kemphaan IX

Afb. 45: Kemphaan X

Aangezien ik in diverse blogs heb geschreven over deze fascinerende steltvogel beperk ik me tot verwijzingen. Klik hier voor enkele Dijksterhuisjes en hier en hier voor meer beeldinfo. 

Terwijl ik naar mijn auto loop zie ik nog 2 poetsende bergeenden, staande op boomstronken, omgeven door water. Lijkt veel op een mangroven habitat. Een mooie foto om deze gedenkwaardige vakantieweek met veel ruimte voor vogelen.  Dank aan Mariette.  

Afb. 46: Poetsende Bergeenden

Het laatste halfuur maakt van deze week een topvogelweek. Het wonder van Ezumakeeg, zou ik zeggen. Ja, ik houd van superlatieven. Terecht lijkt me, in dit geval.