Eiders en dwergmeeuwen

Gisterenavond na een regenbui heerlijk gewandeld over het natuurdorp Suyderoogh. De bungalows die we in het verleden al eens betrokken hadden waren eenvoudig te vinden en riepen de nodige herinneringen op.

We werden vanmorgen gewekt door het gezang van tjiftjaffen en vooral groenlingen. Enkele vinken en mezen speelden een tweede viool. Een bezoek aan Dokkum was plezierig, daar kon een regenbui niets aan veranderen.

Het Dokkumer Museum - gewijd aan de geschiedenis van Dokkum - hebben we tijdens een eerdere vakantie bezocht. De Sint-Bonifatiuskerk - nu rijksmonument - was helaas gesloten. Dus geen Bonifatius vandaag. Wel een voortreffelijke lunch in Grand Café de Waegh. 

's Middags was het droog en de zon liet zich regelmatig zien. Kansrijk om in de haven van Lauwersoog nog even te genieten van visdieven. Het werd een gedenkwaardige middag. Niet zozeer vanwege enkele steenlopers met een fraai zomerkleed, in de havenkom. 

Afb. 1: Steenloper I

Afb. 2: Steenloper II

De Engelse naam 'turnstone' is trouwens beter gekozen omdat hij foerageert door met zijn snavel allerlei materiaal (schelpen, steentjes of zeewier) om te kiepen om te kijken of er wat onder ligt.

Ook niet vanwege overvliegende kokmeeuwen met chocoladekoppen of 2 vechtende kleine mantelmeeuwen om een visrestant. Net zo min door een solitaire aalscholver die zich door de hoge golven voortdurend aan het zicht onttrok. 

Afb. 3: Kokmeeuw met chocoladekop

Afb. 4: Winnaar vechtende Mantelmeeuwen

Afb. 5: Aalscholver 'vecht' tegen de golven

Zelfs een prachtige zilvermeeuw is al niet meer heel bijzonder, dit door de vele waarnemingen. 

Afb. 6: Zilvermeeuw

Nee, ik zal de middag niet zo snel vergeten door een ontmoeting met een buitengewoon inventieve en praatrage Fries. Halverwege de pier stond een geparkeerde auto met een bebaarde man die vanuit een geopend raam naar een groep visdieven keek. Ik bleef op enige afstand staan om hem niet te storen. Desondanks een acceptabele afstand voor (mooie) foto's:

Afb. 7: Groep Visdieven

Afb. 8: Schaterende Visdief

De man wenkte en begon te vertellen over de kolonie van meer dan 100 visdieven die de laatste jaren van bezuiden Australië komt overvliegen naar de havenkom van Lauwersoog. Een vlucht van meer dan 17.000! km. Nestelen deden ze op daken van omliggende bedrijven, vaak tot last van de medewerkers. Ze werden steeds vaker weggejaagd, de diefjes. Het zou het einde van de kolonie in de haven zijn geweest als er geen actie zou zijn ondernomen. De verteller bleek initiator, inspirator en mede uitvoerder van het plaatsen van de broedboot waarover ik gisteren verteld heb in mijn blog. Trots dat hij was dat de groep er dankbaar gebruik maakt(e) en daarmee voor waarschijnlijk jaren behouden is voor Lauwersoog.

En ik genoot van hem. Een voorbeeld van hoe door creativiteit, moed en doorzettingsvermogen cultuur verwordt tot schitterende nieuwe natuur. Mariette was ook onder de indruk. 

Het fraaie weer bood mij de kans tot enkele prachtige foto's van visdieven. 

Afb. 9: Visdief I

Afb. 10: Visdief II

Afb. 11: Visdief III

De middag was al heel speciaal door 3 in de hoge golven dobberende eiders of eidereenden die vooral in het Waddengebied te zien zijn. Met name de mannetjes in een prachtig zwart-wit verenkleed met een olijfgroene halsvlek en roze borst spreken tot de verbeelding (afb. 12). Vrouwtjes zijn bruin van kleur (afb. 13). 

Afb. 12: Eider (m)

Afb. 13 Eiders (v en juveniel)

Door de hoge golven waren de eenden de meeste tijd onzichtbaar terwijl ze ook nog eens op afstand zaten. De juveniele eider leek de grootste moeite te hebben zich zwemmende te houden (afb. 14 en 15).

Afb. 14: Eider (juveniel)

Afb. 15: Eider (juveniel)

Eerstelingen voor mij. Ze stonden op mijn verlanglijstje. 

Voor een Dijksterhuisje klik hier en voor meer info, klik hier of hier. 

De krachtige wind maakte het moeilijk om vogels scherp op de foto te krijgen, in het golvende water en op bewegende boomtakken. Dit ervaarde ik tijdens de heenweg in struiken langs de aanloopweg naar het natuurdorp Suyderoogh. Diverse roodborsttapuiten bleven alsmaar bewegen. De afstand was niet eens groot. 

Afb. 16: Roodborsttapuit

Dat scherpe foto's en golvend water contrasteren merkte ik versterkt in Ezumakeeg, mijn hoofddoel vanmiddag. Het is het verhaal van dwergmeeuwen, kluten, steltkluten, steltstrandlopers  en meer. Meer hierover aan het eind van dit blog.

's Avonds een strandwandeling die minder lang duurde dan verwacht. De snijdende wind speelde Mariette parten. We hadden gekozen voor het (surf)strand aan de N 361, achter de Cleveringssluizen (tussen Waddenzee en Lauwersmeer). 

Een groep van 20 kneuen vierde een feestje (althans zo leek het) op een begraste dijkhelling. Scherpe foto's uit den boze. 

Het door eb bijna drooggevallen 'strand' liet een vertrouwd beeld zien. Op foto-afstand 100-en bonte strandlopers en 10-tallen tureluurs. Een ode:

Afb. 17: Bonte Strandlopers

Afb. 18: Trio Bonte Strandlopers

Afb. 19: Bonte Strandloper

Afb. 20: Bonte Strandloper en Tureluur

Afb. 21: Tureluur

Terug naar het tweede deel van de middag, Ezumakeeg, dat ik vorig jaar beschreef als het paradijs voor steltlopers en watervogels. Vandaag een bevestiging. Het grote verschil met vorig jaar is dat bijna alle vogels op grote afstand verbleven (200- 400 m). Te danken aan de grote hoeveelheden neerslag waardoor het nabij gelegen deel te diep is geworden voor het foerageren. Zelfs mijn verrekijker had z'n beperkingen. Een bijkomende belemmering is de enorme golfslag. 

Ik parkeerde mijn auto begon bij de driesprong, waar het bord 'Nationaal Park Lauwersmeer oprijst. De uitsnede van een vogel lijkt gemaakt voor fotografen. 

Afb. 22: Panorama bij aankomst (driesprong)

Ik ben niet de enige. Binnen bereik, op diverse plekken, paartjes berg- en slobeenden. 

Afb. 23: Foeragerende Bergeenden

Binnen de kortste keren op weg naar het uitzichtpunten richting Ezumazijl. Op het eerste plateau twee verrekijkende stelletjes.  

Afb. 24: Uitzichtpunt

Iets verder en lager gelegen nog meer vogelaars. Wat een uitzicht! 

Afb. 25: Panorama vanaf uitzichtpunt.

Via een scoop op statief van medevogelaars kreeg ik goed zicht op de overgang tussen water en land (midden afb. 25). Toen pas ging er een wereld voor me open. De foto geeft een aardig beeld van de afstand tussen het uitzichtpunt en de plek waar de vele vogels zich ophielden. Een steekproef van wat ik zag: kluten (40), steltkluten (4), kemphanen (20), bosruiters (3), bontbekplevieren, zwarte en reuzestern, zwarte ruiter en poelruiter, wulpen (6), steltstrandloper, dwergmeeuwen (200), zwartkopmeeuwen en stormmeeuwen en 1000-en slobeenden. 

Een vriendelijk stel vroeg me of ik voor de dwergmeeuwen kwam. Zij bleek een echte vogelkenner en moest haar man zo nu en dan 'terechtwijzen'. 

Afb. 26: Dwergmeeuw

Afb. 27: een Kokmeeuw van vanmiddag

Ik moest om me heen kijken. Daar vlogen ze, de dwergmeeuwen, evenals kokmeeuwen en visdieven. Aanvankelijk verwarde ik dwerg- en kokmeeuwen. 
Op afstand is vooral het verschil van de kopkleur niet altijd te zien. De dwergen hebben een pikzwarte kop als zomerkleur terwijl de kokmeeuw (m) een chocoladebruine kop heeft. Hoop de komende dagen betere foto's 'te schieten' van deze trekvogel (3 broedparen in Nederland). 

Dat geldt eveneens van de andere genoemde vogels. Meer zon en minder wind, wie weet. ...