Eerste Klarre

De eerste klarre (Twents dialect) dit kalenderjaar, vanmorgen gefotografeerd in de Engbertsdijksvenen. Een braamsluiper dus (afb. 1). In een bramenstruik bij de driesprong naar de Engbertsdijk. Zijn look-a-like, een grasmus, inmiddels ontelbare keren gezien en gehoord. Een fien engvrat (Twents voo grasmus) onderscheidt zich qua uiterlijk alleen door roestbruine vleugels (zie afb. 2). Wel verschillende zang, die de klarre alleen in mei etaleert.  

Afb. 1: Braamsluiper

Afb. 2: Grasmus (270723)

Een prachtige zangvogel met bruine rug, witte keel overlopend in een (vuil)witte buik. Blijft met ruim 20.000 broedparen ver achter bij de grasmus (negen keer zoveel). Dit verklaart deels het verschil in zichtbare aanwezigheid. De naam sluiper impliceert een tweede verklaring aangezien deze doelt op het zich veelal schuil houden.  

Het is een teken aan de wand dat Koos Dijksterhuis geen enkel dagboekfragment In Trouw gewijd heeft aan de braamsluiper. Voor meer info, klik hier of hier. 

Boven de driesprong bleek het lunchtijd voor een grote boeren- en oeverzwaluwen. Iets verderop kleurde de struikheide steeds intenser roze.   

Afb. 3: Struikheide in bloei

Afb. 4: Doorkijkje met struikheide in bloei

De braamsluiper was de enige verrassing van de ochtend. Veel roodborsttapuiten, rietgorzen en kneuen en sinds enige tijd ook weer graspiepers. 

Afb. 5: Roodborsttapuit (v)

Afb. 6: Roodborsttapuiten

Afb. 7: Rietgors

Afb. 8: Rietgors II

Afb. 9: Graspieper

Halverwege de wandeling werd ik door twee toeristen gewaarschuwd voor het kabaal van honderden grauwe ganzen. De groep had een wezenlijk deel van de grote waterplas in bezit genomen. 

Afb. 10: Grauwe Ganzen op grote waterplas

Op enig moment dacht ik een winterkoning op een dode takkenbos te zien. Kleur en opgeheven staart. Op afstand. Bij het inzoomen van de camera bleek al snel een teleurstelling: een merel. Te groot voor een winterkoning; had ik eerder kunnen zien.

Enkele putters moest ik laten vliegen. Te scherp tegenlicht. Bij het uitkijkpunt sloop een familie wilde eend door de ruigte. 

Afb. 11: Merel

Afb. 12: Familie Wilde Eend

In de blauwborstenbiotoop in de hoek van de open vlakte geen blauwborsten maar een grauwe klauwier. Trouwens, tijdens de gehele wandeling geen enkele blauwborst gezien. Wellicht al op vakantie naar het Iberisch Schiereiland of westelijke Afrika, ten zuiden van de Sahara.

Twee boompiepers lieten mij genieten van een soortement baltsritueel.  

Afb. 13: Grauwe Klauwier

Als toetje nog een vlinder, een oranje zandoogje.

Afb. 14: Oranje Zandoogje

Een mooie wandeling, vooral door een geslaagde foto van een braamsluiper.