vrijdag 7 juli 2023

Toereloertjes

'Je moet je eerst verdiepen (kennis en inzicht verwerven) en daarna focussen op één soort. Twee basisvoorwaarden voor kwaliteitsfotografie. Anders blijft het gerommel in de marge'. 

Dit is wat een professionele fotograaf me adviseerde tijdens een ontmoeting aan de Hortmeerweg. Hij klonk nogal gepikeerd toen ik hem vroeg of hij nog tips had om de veldleeuweriken vanuit de ruigte omhoog te krijgen. Tientallen toereloertjes (net als grusleeuwken of leeveenk Twents dialect voor veldleeuweriken) leken zich namelijk uitstekend te vermaken om ons heen. Onzichtbaar, dat wel. De man op leeftijd, voorzien van professionele apparatuur, beriep zich op 55 jaar beroepsfotografie-ervaring. Ging al ras over tot een verkort college over leeuweriken. Deze soort nu fotograferen had geen zin. In april, tijdens territoriumgedrag, de meeste kans. Workumer plassen en Vliegveld Twente geschikte vindplaatsen.  

Een plausibel verhaal, leek me. Hij vervolgde zijn weg, bepakt en bezakt. Een schaapherder zag dat haar kudde de gewenste foerageerplaats had bereikt.

Afb. 1: Kudden schapen
lk keek naar de plek waar ik zo-even een grauwe klauwier wel kon vinden. 

Afb. 2: Grauwe Klauwier
Achter de uitkijktoren vlogen diverse groepjes leeuweriken en graspiepers. De laatste vonden regelmatig een rustplaats op een nogal hoge omheining.

Afb. 3: Graspieper

Tegen beter weten in besloot ik toch nog tien minuten te zoeken naar toereloer. Dacht geluk te hebben toen een vogeltje met een kuifje op het wandelpad landde en rond trippelde. Wishfull thinking. De donker- en lichtbruine verenpracht verwees toch echt naar een geelgors. Ook mooi, maar al veel vaker gefotografeerd. 

Afb. 4: Geelgors
Helaas geen leeuwerik gezien, alleen in vlucht. Op de terugweg vlinders, vooral bruine zandoogjes. En een groot dikkopje

Afb. 5: Bruin zandoogje

Afb. 6: Groot Dikkopje
Een prachtige afsluiting bij een manege, naast de parkeerplaats. Twee paarden die het in hun bol hadden. Rolden op hun rug om de vreemdste capriolen uit te halen. Wat een voorstelling!

Afb. 7: Circusartiesten
Terug naar huis via de Schaddenbeltsweg. Stopte bij de broedbiotopen van grauwe klauwieren. Heb me op deze plek een uur lang vermaakt op de heenweg. Over focussen gesproken. Ze zaten er dus nog, minimaal een familie negendoder (Twents). Het scherpe zonlicht kwam van schuin achter. Lastig fotograferen. Steeds weer lieten de schuchtere vogeltjes zich zien, jong en oud. Het is lastig om de jongen uit elkaar te houden. Schat dat ik er 5 gezien heb. Klauwieren krijgen gemiddeld 4-6 jongen vanuit een legsel per jaar. Veel foto's vanuit de auto gemaakt. Een ode middels acht foto's. 

Afb. 8: Jonge Grauwe Klauwier

Afb. 9: Jonge Grauwe Klauwieren

Afb. 10: Jonge Grauwe Klauwieren en adult

Afb. 11: Jonge Grauwe Klauwier en adult

Afb. 12: Jonge Grauwe Klauwier en adult

Afb. 13: Grauwe Klauwier 

Afb. 14: Grauwe Klauwier

Afb. 15: Jonge Grauwe Klauwieren
Inmiddels zes broedbiotopen in respectievelijk de Engbertsdijksvenen en het Wierdense Veld gevonden. Toch wel bijzonder tegen de achtergrond van ongeveer 1200 broedparen in Nederland. 

Verderop het kruidentuintje. Putters en huismussen. Klik, klik, en verder. 

Afb. 15: Putter

Afb. 16: Huismussen
Het hoogtepunt van de wandeling lag dus aan het begin. Heb de twee kraanvogels ook nog gezien, echter op te grote afstand voor foto's.

Een heerlijke wandeling zit er op.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nonnetjes

Nieuws uit de natuur:  Nature Today, Houtduif en glanskop hebben de lente al in hun kop (230126), klik hier   Koos Dijksterhuis, De brandgan...