Dag van de zangloze rietvogels

Het was tegen negenen. Ik stond door mijn verrekijker te turen in vogelhut 'De Turenluren', op de Dakhorst. Geen vogelarmoede. Ik wist gewoon niet waar ik moest kijken. In de nok van de hut 3 jonge boerenzwaluwen in een nest, voortdurend voorzien van een snelle hap door pa en ma. 

Afb. 1: Boerenzwaluwen in nest

Terwijl via het kijkgat naar de kruidentuin grasmussen zich lieten zien en genoten van ruim beschikbare kruiden, liet het kijkgat naar de rietkraag een en al vogelbeweging zien. 

Afb. 2: Rietkraag vanuit vogelhut

Steeds maar weer kleine karekieten, regelmatig onder in het riet scharrelend, dan weer opklimmend tot in de rietpluimen. Geen moment stilzittend. Heb er wel 8 geteld. 

Afb. 3: Kleine Karekiet I

Afb. 4: Kleine Karekiet II

Afb. 5: Kleine Karekiet III

Zo nu en dan dacht ik een bosrietzanger waar te nemen, te zien aan een iets kortere snavel. Behalve aan het zanggeluid, dat nu - in de ruitijd - ontbreekt, zijn deze soorten nauwelijks uit elkaar te houden. Minstens twee keer een juiste waarneming, volgens de identifier. 

Afb. 6: Bosrietzanger

Voor verschillen tussen beide soorten klik hier of hier. 

Door het 'kruidenkijkgat' was op hetzelfde moment te zien dat een verderop staand boompje in trek was bij pimpelmezen en rietgorzen. Hier hoefde ik geen aandacht aan te schenken vanwege scherp tegenlicht. 

Afb. 7: Rietgors met tegenlicht

Het kijkgat aan de waterkant bracht relatieve rust. Vijf rustende, en deels drogende, aalscholvers in de 'aalscholversboom' en 2 futen die elkaar het hof maakten, vlak voor de hut. 

Afb. 8: Aalscholver

Afb. 9: Verliefde Futen

Stelt u zich eens voor, vanuit vier kijkgaten vogelactiviteit tegelijkertijd. Mijn focus lag op de rietkraag. Op rietvogels dus. Drie kwartier heb ik geobserveerd en gefotografeerd. Had de grootste moeite om de beweeglijke rietvogeltjes te 'pakken'. Het leken wel staartmezen, ook zo beweeglijk.

Wat een plezier! Dat begon al bij het begin van de wandeling. Een begroeting door 2 spiedende blauwe reigers, langs de Exosche Aa. Later zag ik er nog 2. 

Afb. 10: Blauwe Reiger I

Afb. 11: Blauwe Reiger II

Iets verderop het twinkelende gezang van tietallen distelvinken, putters dus. In de omvangrijke kruidentuin langs het wandelpad. Zij hadden zich blijkbaar onttrokken van de vogelstilte.    

Afb. 11: Distelvinken I

Afb. 12: Distelvinken II

Voor de deur van de hut had nog een groepje een foerageerplek gevonden.  

Afb. 13: Distelvinken III

De hectiek van het eerste uur veranderde licht in het tweede uur, bij de waterplas achter de Ypeloweg. Wat een panorama!

Afb. 14: Waterplas achter Ypeloweg

Het meest tot de verbeelding spraken enkele zeer moeilijk benaderbare steltlopers die nogal op elkaar lijken, oeverloper en witgat. Voortdurend heen en weer vliegend. Soms heel even aan de voorkant van de plas. Elke keer dat ik poging ondernam iets naderbij te komen waren ze weer gevlogen. Uiteindelijk heb ik redelijk kunnen vastleggen, 1 witgat en 3 oeverlopers. De eerstgenoemde is groter en heeft een witte onderbuik die niet doorloopt tot de vleugelrand. 

Afb. 15: Foeragerende Witgat

Afb. 16: Oeverloper

Afb. 17: Trio Oeverlopers I

Afb. 18: Trio Oeverlopers II

Kieviten (8) bleken meer standplaats gebonden en minder onrustig.

Afb. 19: Rustende Kieviten

Op de terugweg werd ik verrast door 2 op thermiek voortbewegende buizerds. Wel erg hoog trouwens. 

Afb. 20: 1 van de 2 Buizerds

Een aangename afsluiting van de wandeling vormde waren een bruinrode heidelibel en de zeer zeldzame parlemoervlinder. Komt nauwelijks voor in Nederland, alleen aan de kust. Zo nu en dan een dwaalgast landinwaarts. Gelukje dus. 

Afb. 21: Parlemoervlinder

Afb. 22: Bruinrode Heidelibel

Toch nog een toetje, net voorbij de parkeerplaats van basisschool de Akkerwal: een gedomesticeerde kip met haar kuikens, scharrelend in een wei. Een eersteling (tel ik niet mee). 

Afb. 23: Kip en kuikens

Een heerlijke wandeling zit er op.