Van climax tot anticlimax

Wat zijn ze toch mooi, boerenzwaluwen. Oud of jong maakt geen verschil. Vanmorgen op verschillende plaatsen gezien in de Dakhorst. Speelkwartier hoog in de boom, foeragerende adults die maar bleven aanvliegen om hun kroost te voorzien in hun primaire levensbehoeften. En enkele jongen die nu en dan over een nestrand trachtten te ontdekken wie er zo dreigend in hun nabijheid stond. In Turenluren, de vogelkijkhut op de Dakhorst. Dit natuurgebied in Rectum (gem. Wierden) zag er betoverend uit in de vroege ochtend. Het was rond 8 uur. De mist werd steeds meer door de zon verdrongen.

Afb. 1: Entree via Ypeloschoolweg

Afb. 2: Opkomende zon met Exosche Aa op de voorgrond

Afb. 3: Turenluren in de mist

Een ode aan de boerenzwaluw:

Afb. 4: Boerenzwaluw I

Afb. 5: Boerenzwaluw II

Afb. 6: Boerenzwaluw III

Afb. 7: Boerenzwaluw IV

Afb. 8: Boerenzwaluw V

Afb. 9 Wachtende jonge Boerenzwaluwen

Afb. 10: Nest vol Boerenzwaluwen

Niet onverwacht lieten de meeste vogels zich in het eerste uur zien (90%). Wel opmerkelijk dat nogal wat vogels het hoog in de boom zochten. Naast zwaluwen ook een groepje putters, een trio spreeuwen en zwarte kraaien.

Afb. 11: Putters I

Afb. 12: Putter II

Afb. 13: Putter III

Een deel van de in Nederland broedende spreeuwen trekt in de winter Zuid - West Europa of Zuid - Engeland in. Een groter aantal komt vanuit het noorden en oosten overwinteren in Nederland. Geen idee tot welke groep het trio van vanmorgen behoort. 

Afb. 14: Spreeuwen

Afb. 15: Spreeuwen

Zwarte kraaien zijn standvogels. Jongen vertonen wel zwerfgedrag, op zoek naar een eigen territorium. Zij  verzamelen zich in dan een groep. Het dozijn zwatkiekers (Twents) dat ik vanmorgen zag zou wel eens zo'n groep kunnen zijn. 

Afb. 16: Zwatkiekers

Afb. 17: Zwarte Kraai

Een onder deze groep groeiende zonnebloemen contrasteerde prachtig in kleur. Deze gele bloemen waren in trek bij diverse bijen- en hommelsoorten, waaronder steenhommels (afb. 18).

Afb. 18: Steenhommel op Zonnebloem

Ook een fitis en rietgorzen zochten het hogerop. Een deel van de gorzen en fitis vlak voor hun reis naar het zuiden. 

Afb. 19: Fitis

Afb. 20: Rietgors I

Afb. 21: Rietgors II

Aalscholvers zitten op de Dakhorst altijd in de top van een boom, op het 'Aalscholverseiland'. 

Afb. 22: Aalscholverseiland

Afb. 23: Aalscholver

Een familie kuifeenden, een oeverloper, 2 dodaarzen (voor het eerst op de Dakhorst gezien) en een blauwe reiger zochten het lager, rond de waterplas achter de Ypeloweg. 

Afb. 24: Familie Kuifeend

Afb. 25: Oeverloper

Afb. 26: Blauwe Reiger

Dat deden een brandgansfamilie, fuut, kokmeeuw en een drietal gele kwikstaarten ook. De laatste scharrelend onder en naast paarden om opgejaagde insecten op te pikken. Twee witte kwikken hielden zich ietwat afzijdig.  

Afb. 27: Brandgansfamilie

Afb. 28: Fuut

Afb. 29: Gele Kwikstaarten

Als toetje een bloedmooie bloedrode heidelibel:

Afb.30 : Bloedrode Heidelibel

Na 2.5 uur wandelen was het goed. Te warm. Geen eerstelingen, wel mooie foto's kunnen maken. 

's Avonds nog even naar de Delta onder het motto: 'als je er niet op uit gaat, gebeurt het niet'. 

En het gebeurde vanavond. Een aanvankelijke climax werd uiteindelijk een anticlimax. 

Iets na zessen stapte ik uit m'n Mokka. Op een bewakingscamera bij de carpoolstrook een zwarte kraai. Fotootje. 

Afb. 31: Zwarte Kraai

Hoopte op doortrekkers, steltlopers. Zoals wel vaker werd hoop realiteit. En hoe. 

Bij de entree ontwaarde ik in de verte een trio lepelaars. Midden op de zandplaat die de grote waterplas doorsnijdt. Een gouden plek om steltlopers te vinden. Ook een goede fotoplek 's avonds, ondergaande zon achter. Mijn hart begon sneller te kloppen. Moest nog naar het vogelscherm lopen. Drie minuten later zag ik ze beter. Drie slanke sierlijke lepelaars bewogen zich tussen vooral grauwe ganzen, kieviten en aalscholvers. In de verte een witgat. Wat een pracht! Dacht dat ik in Ouddorp de laatste had gezien dit kalenderjaar, Niet dus. Mooie, scherpe foto's maken bleek toch lastiger dan verwacht. Afstand te groot. Een voorbeeld:

Afb. 31: De meest geslaagde foto!

Ervan uitgaande dat ze niet zouden wegvliegen een poging om de andere van de plas te bereiken, zeg maar de Bornerbroekse zijde. Dat lukte door heel voorzichtig te naderen, tot op ruim 100 meter. Open vlakte, dus was ik goed zichtbaar. Dit bleek een betere plek voor foto's. Het werd nog mooier toen zich 3 familieleden aandienden. Na een korte begroeting (?) 6 over de zandplaat paraderende lepelaars. Wat wil een vogelfotograaf nog meer. Prachtig! Dertien foto's neem ik op (tikkeltje overdreven, vind ze echter zo mooi):

Afb. 32: Lepelaar I

Afb. 33: Lepelaars II

Afb. 34: Lepelaars III

Afb. 35: Lepelaars IV

Afb. 36: Lepelaars V

Afb. 37: Lepelaar VI

Afb. 38: Lepelaar VIII

Afb. 39: Lepelaar IX

Afb. 40: Lepelaar X

Afb. 41: Lepelaar XI

Afb. 42: Lepelaar XII

Afb. 43: Lepelaar XIII

Mooiere foto's dan in het Zeeuwse, enkele weken geleden.

Na een klein kwartiertje liep ik voorzicht terug, nu naar het eerste uitzichtpunt. De lepelaars vlogen even later ook weg, richting Ypelo. 

Afb. 44: Lepelaar XV

Afb. 45: Lepelaar XVI

Twee grote zilverreigers te zien vanaf het uitzichtpunt, ver weg. Verder geen enkele vogel! Het pad terug levert een fraaie bruinrode heidelibel op. 

Afb. 46: bruinrode heidelibel

Een groep van 40-50 putters maakten veel kabaal. Vlogen van boom tot boom, dan weer cirkelden ze rond om niet veel later terug te komen. In toppen van bomen. 

Afb. 47: Putters

Afb. 48: Putter

Bij de uitgang van de Delta ontmoette ik een fotograferende dame. Geen vogels maar 'het kleine spul', zoals ze dat verwoordde. Vooral libellen en vlinders. Trok dagelijks naar de Doorbraak, een walhalla voor deze insecten. Omdat ze weinig tijd vanavond wipte ze even de Delta binnen. 

Met een rijk gevulde tas liep een blij mens naar de parkeerplaats. Ik dus.  

Een plotselinge verandering van mijn gemoedstoestand. Boven het recent geopende distributiebedrijf Stellar Development en Heembouw een luchtgevecht tussen 6 zwarte kraaien en een torenvalk. Wellicht de valk die ik twee dagen geleden zo mooi heb kunnen vastleggen. Vijf minuten lang werd deze opgejaagd, soms geraakt. Deed geen poging om van de blokkendoos weg te vliegen. Nest met jongen in de nabijheid? Afb. 49 is een metafoor voor deze waarneming. 

Afb. 49: Drama bij een blokkendoos

Een aanvankelijk attractief schouwspel veranderde snel in waar drama. De valk kwam steeds vaker in aanraking met steeds verschillende kraaien. Hij raakte vermoeid, trachtte zo nu dan tevergeefs te rusten aan een flank van het gebouw. Na vijf minuten lukte het om de zijkant te bereiken, vooralsnog zonder achtervolgers. Trachtte omhoog te vliegen, zakte echter steeds weer naar beneden. Duidelijk (zwaar?) gewond. Ik raakte 'm uit zicht toen hij naar de grond fladderde. 

Ik was ontdaan. Had het liever niet willen zien. Is de natuur, ik weet het. Desondanks een aftandse gewaarwording. Daarvoor vogel ik niet. Even schoot de gedachte door mijn hoofd om hiermee te stoppen, met vogelen. Onzin natuurlijk. 

Echter, het bleef een voorval dat me diep heeft geraakt. Kon het niet van me af zetten, de terugreis. Had wel een goede uitlaatklep thuis.   

Wat een dag. Zal ik niet snel vergeten. Voor het eerst sinds lange tijd veel uren gemaakt. Vanochtend 2.5 uur en vanavond 1.5 uur. Mijn pedometer geeft 12 km. aan. Dat is ver boven gemiddeld, heel ver.