Vogelenzo 2021 : Poetsen en paalzitten

Aangename temperaturen en 20 mm neerslag rond middernacht zouden vanmorgen garant moeten staan voor een vogelfeestje net buiten de Zunasche Heide. Althans, dat was mijn gevoel.

Het begon bemoedigend. Een trio poetsende ooievaars in een weiland aan de Schaddenbeltsweg. Alsof hun leven er van hing, zo gingen ze 'tekeer'. Wel prachtig om te zien, vanuit de auto:

Afb. 1: Poetsende ooievaars I

Afb. 2: Poetsende ooievaars II

Afb. 3: Poetsende ooievaars III

De steenuil liet zich niet zien op het dak van de boerderij, even verderop. Een herdershond wel. Zat als een bewaker voor de schuur terwijl ik veilig in mijn Mokka zat (heb een fobie voor herdershonden).

Mijn auto geparkeerd aan de Schaddenbeltsdijk, vlakbij het vogelrijke buitenhuisje. Nu enkel pimpelmezen te horen. Geen enkele vogel aan de Grasweg, wel aan de Wanweg. Tapuiten, drie stuks. En een kwartet roodborsttapuiten.

Afb. 4: Tapuit

Afb. 5: Roodborsttapuit I

Afb. 6: Roodborsttapuit II

Afb. 7: Roodborsttapuit III

De roodborsttapuiten vlogen van paal tot paal, telkens wanneer ik te dicht naderde.

Op de terugweg uitgestapt om foto's te maken van een op thermiek rondcirkelende ooievaar.

Afb. 7: Ooievaar

Nog steeds op de dijk werd ik getriggerd door weer een paalzittende tapuit. Even de bermfotograaf 'uitgehangen'.

Afb. 8: Tapuit I

Afb. 9: Tapuit II

Afb. 10: Tapuit II

Mooie foto's, al zeg ik het zelf.

Op de Blokkendijk aangekomen vloog me de grootste verrassing van de ochtend me tegemoet, een buizerd. Op zich niet verrassend, maar wel dat ie zich nu eens niet op grote afstand bevond. Integendeel, hij vloog op me af. Snel overgeschakeld op 'S'. De mooiste serie van de buizerd tot nu toe. Dankzij de Mark 4? Speelt in ieder geval een rol.