Voorgerecht wordt hoofgerecht

Het was mistig toen ik vanmorgen wegreed naar de Engbertsdijksvenen bij Kloosterhaar. Ging er van uit deze snel zou verdwijnen, de mist. Zes paalzittende buizerds sierden de route, de eerste in dichte mist, de laatste in deels opgeloste mist. 

Afb. 1: De laatste Buizerd I

Afb. 2: De eerste Buizerd II

Diverse keren via rotondes teruggereden om als bermfotograaf deze majestueuze roofvogels vast te leggen. Bij het kieken van de laatste poalzitter (Twents voor buizerd) kwam een bewoner op me toelopen, belangstellend voor mijn fotografieactiviteiten. Ze vertelde over twee kiekendieven die zich dagelijks lieten zien. En over zangvogels waar ze geen namen bij wist, behalve een gekraagde roodstaart. Was teleurgesteld dat een paartje patrijzen geen jongen hadden voortgebracht. Een gezellig onderonsje. 

Mijn voornemen om huiswaarts te keren vanwege de weersomstandigheden kon in de ijskast. Het zicht werd snel beter. 

Eerst maar het voorgerecht aan de Veeneindeweg. Terwijl de kruidenstroken op de Dakhorst inmiddels zijn gemaaid kan er nabij de Paterswal nog volop van worden genoten. De trekvogels waren nog niet gevlogen, blijkbaar nog voldoende zonnepitten. 

Gisteren liet ik - op weg naar de Nieuwe Leidijk - dit prachtige stukje natuurlijke cultuur of culturele natuur links liggen. Vijf auto's met daarvoor een groep verrekijkende en/of fotograferende natuurliefhebbers. Deze stroken lijken intussen hoog te scoren op de lijst van favoriete bezoekersgebieden. Ik reed door naar de trektelpost aan de Nieuwe Leidijk, hopend een eerder waargenomen klapekster mee te pikken. Ik voegde me bij een teller uit Sibculo en een vogelaar uit Wierden. Het was de laatste teldag voor de teller. Had twee weken vakantie opgenomen voor deze dagelijkse activiteit, van 9.00u tot 14.00u. Ik kwam op het verkeerde moment aangezien de trek min of meer voorbij was. Vlak voor mijn komst nog enkele grote groepen veldleeuweriken gespot. Gezellige kerels trouwens. We deelden onze zorgen om de jaarlijkse terugloop van vogels, ook in de Engbertsdijksvenen. Bovendien hadden onze vraagtekens bij het natuurbeleid in Noord-Overijssel. Kortom, aangename verpozing, zittend op een bankje halverwege de Leidijk.     

De verwachte vinkachtigen etaleerden zo nu en dan hun schoonheid. Was vooral in m'n sas met enkele kepen. En met het fraaie licht, dit met het oog op mooie foto's. 

Afb. 3: Keep I

Afb. 4: Keep II

Putters bleken nog steeds in overtal. Een ode:

Afb. 5: Putter I

Afb. 6: Putter II

Afb. 7: Putters III

Afb. 8: Putters IV

Afb. 8: Putters V

Afb. 8: Putters VI

Afb. 9: Struik vol met Putters en Groenlingen

Groenlingen en vinken completeerden het vinkachtige vogelorkest. 

Afb. 10: Groenling en Putters

Afb. 11: Groenling

Afb. 12: Vink I

Afb. 13: Vink II

Pimpelmezen hielden zich veelal afzijdig. 

Afb. 14: Pimpelmees 

Net als de vorige keer dirigeerde een biddende torenvalk het veelkleurige orkest en hij zag dat het goed was. 

Afb. 15: Torenvalk

Na twintig minuten hield ik het voor gezien. Op naar Noord Heideveld, hopend op klapekster of 'naaldboomvogels'.

Niets van dit alles. De gehele ronde leverde één aardige foto op, die van een ruiende roodborsttapuit. 

Afb. 16: Ruiende Roodborsttapuit

Ook op de hoogveenstroken bij de entree van de open vlakte geen teken van leven:

Afb. 17: Geen vogelleven I

Afb. 18: Geen vogelleven II 

Een dramatisch resultaat. Soms lieten zich groepjes overvliegende ganzen en eenden zien. Een jagende kiekendief bleef op afstand evenals een groep graspiepers (6), enkele geelgorzen (2) en rietgorzen (4). Toch maar een matige foto opgenomen van de geelgorzen. Wat een verschil met hiervoor!

Afb. 19: Tweetal Geelgorzen

Het voorgerecht aan de Veeneindeweg bleek het hoofdgerecht van de dag. Dit was het dan weer voor vandaag.