Nieuws uit de natuur:
- Nature Today, Kraanvogels in aantocht (171026), klik hier
- Visdief Vlog, Op de Brouwersdam bij laag water en harde wind (161026), klik hier
John zat op een bankje, onder een eik, aan de overkant van de grote waterplas op de Groene Delta. Een mooi plaatje van de dwergaalscholver was z'n wens. In het kwartiertje dat ik hem vergezelde werd deze niet ingewilligd. De 10 mm neerslag van afgelopen nacht bracht op 't oog nauwelijks verandering in de breedte van zand- of grasbank. Geen enkele vogel te zien.
| Afb. 1: Zandbank |
| Afb. 2: Roodborst |
| Afb. 3: Grote Zilverreiger |
| Afb. 4: Zicht op eiland |
Verderop stond ik wat dichter bij de snippen. Wat ik ook probeerde, mooie plaatjes zaten er niet in:
| Afb. 5: Watersnippen I |
| Afb. 6: Watersnippen II |
| Afb. 6: Watersnippen III |
Enkele leuke weetjes over de wattersnip:
- De bijnaam: 'Hemelgeit. Het meest opvallende weetje is de bijnaam van het mannetje: de hemelgeit. Tijdens het broedseizoen maakt hij een mekkerend geluid dat sprekend lijkt op een blaatshoofd of geit. Het bijzondere is dat hij dit geluid niet met zijn stembanden maakt, maar met zijn staartveren! Tijdens een steile duikvlucht zet hij zijn buitenste staartpennen wijd uit. De wind die erlangs raast, laat de veren vibreren en produceert dit unieke geluid.
- Een snavel als een pincet met ingebouwde sensor. De snavel van de watersnip is in verhouding tot zijn lichaam gigantisch (tot wel 7 centimeter lang). Hij gebruikt deze om diep in de zachte, modderige grond te boren naar wormen en insectenlarven. Wat veel mensen niet weten, is dat het puntje van de snavel flexibel is en geopend kan worden terwijl de rest van de snavel dicht in de modder zit. Bovendien zitten er supergevoelige zenuwuiteinden aan het uiteinde waarmee hij trillingen van prooien onder de grond voelt.
- De meester van de zigzagvlucht. Als je wandelt in een nat natuurgebied, kan er plotseling een watersnip vlak voor je voeten opvliegen. De vogel vertrouwt zó sterk op zijn camouflage dat hij pas op het allerlaatste moment wegvliegt. Als hij dat doet, schiet hij met een scherpe roep in een wilde, zigzaggende vlucht omhoog. Dit onvoorspelbare vlieggedrag deed hij vroeger om aan jagers te ontsnappen.
- Droogte is zijn grootste vijand. De watersnip is volledig afhankelijk van zompige, natte graslanden en moerassen. Zodra de bodem door droogte hard wordt, kan de snip met zijn lange snavel simpelweg niet meer in de grond boren. Hij kan dan niet bij zijn voedsel en moet noodgedwongen vertrekken naar nattere oorden.
- Het verschil met zijn 'familieleden'. In Nederland en België leven meerdere snipsoorten die erg op elkaar lijken. Verschillen: Watersnip: Middelgroot, een enorm lange snavel en lengtestrepen op de kop; Bokje: Een stuk kleiner en heeft een aanzienlijk kortere snavel; Houtsnip: Groter en forser, leeft vooral in bossen en heeft horizontale (dwars)strepen op zijn achterkop.
Twee buitjes weerhielden me niet een vlucht wintertalingen (33) en slobeenden (19) vast te leggen.
| Afb, 7 Wintertalingen |
| Afb. 8: Slobeenden |
Vlak voor het bruggetje op de Wolbeslanden (weg) was een groep staartmezen me te snel. Een kwartet roeken niet. Deze verbleven rond een dakrand van een blokkendoos.
| Afb. 9: Roek |
| Afb. 10: Veldridderzwam |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten